Κυριακή 19 Σεπτεμβρίου 2010

Στο Μέγαρο Μουσικής με τους εργαζόμενους στα Ελληνικά Γράμματα

http://ellgrergazomenoi.wordpress.com/


Ο σύλλογος των Βιβλιοϋπαλλήλων και οι εργαζόμενοι στα Ελληνικά Γράμματα στα πλαίσια των κινητοποιήσεων για το κλείσιμο του εκδοτικού και τις επερχόμενες απολύσεις των εργαζομένων οργανώνουν συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το Μέγαρο Μουσικής σήμερα Κυριακή, 19/9, στις 8.00 μ.μ.
Επίσης, την ερχόμενη Δευτέρα 20/9 στις 7.30μμ θα πραγματοποιηθεί στα γραφεία του συλλόγου (Λόντου 6, Εξάρχεια) η συνάντηση της Επιτροπής Αλληλεγγύης στον αγώνα των Εργαζομένων στα «Ελληνικά Γράμματα».
Τέλος την Τετάρτη στις 24 του Οκτώβρη προγραμματίζεται 24ωρη απεργία όλων των βιβλιοϋπαλλήλων.

Κυριακή 12 Σεπτεμβρίου 2010

ΛΟΥΚΕΤΟ ΣΤΑ "ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ"

ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΑΚΟΥΣΕΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΛΑΜΠΡΑΚΗ ΣΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ,
ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΟ ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ Ή ΘΑ ΔΕΙΤΕ ΣΤΟ MEGA CHANNEL ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΕΣ ΧΟΡΗΓΙΕΣ ΤΟΥ ΟΜΙΛΟΥ, ΘΥΜΗΘΕΙΤΕ ΤΟΥΣ 100 ΑΠΟΛΥΜΕΝΟΥΣ ΤΩΝ «ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ» ΚΑΙ ΤΙΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΤΟΥΣ.





 




ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ & ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ

* Συγκέντρωση και πορεία προς το κτίριο του ΔΟΛ (Μιχαλακοπούλου 80) την Τετάρτη 15 Σεπτέμβρη ώρα 15:30, ημέρα που η Διοίκηση του ΔΟΛ έχει εξαγγείλει το κλείσιμο των Ελληνικών Γραμμάτων.

* Συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το Μέγαρο Μουσικής την Κυριακή 19 Σεπτέμβρη στις 20:00.

* 24ωρη απεργία την Τετάρτη 29 Σεπτέμβρη μαζί το Σύλλογο Υπαλλήλων Βιβλίου Χάρτου Αττικής.

* Τρίωρη στάση εργασίας και συγκέντρωση έξω από το Υπουργείο Εργασίας την ημέρα που θα πραγματοποιηθεί εκεί η τριμερής συνάντηση.

Δηλώνουμε πως οποιαδήποτε απόφαση της εργοδοσίας να προχωρήσει σε απόλυση συναδέλφου ή συναδέλφων θα σημαίνει για εμάς την αυτόματη κήρυξη απεργιακών κινητοποιήσεων.

Καλούμε το σύνολο του εργατικού κινήματος και των εργαζομένων, τους πνευματικούς ανθρώπους της χώρας αλλά και κάθε πολίτη να συμπαρασταθεί στον αγώνα μας.

Γενική Συνέλευση των εργαζομένων στα Ελληνικά Γράμματα

Σάββατο 11 Σεπτεμβρίου 2010

ΔΕΘ: Οι εργαζόμενοι διαδηλώνουν

Συγκέντρωση στη Καμάρα οργανώνουν σήμερα, Σάββατο 11 Σεπτέμβρη στις 6.00 μ.μ. πρωτοβάθμια σωματεία, επιτροπές αγώνα και συλλογικότητες της αριστεράς.

Οι άλλες συγκεντρώσεις της Θεσσαλονίκης που έχουν ήδη ανακοινωθεί είναι οι εξής:
  • Άγαλμα Βενιζέλου από ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ
  • Πλ. Αριστοτέλους από ΠΑΜΕ
  • Πλατεία Συντριβανιού, από Αντιεξουσιαστική Κίνηση

Τετάρτη 8 Σεπτεμβρίου 2010

Ο αγαπητικός του κεφαλαίου

ΣΠΥΡΟΣ ΚΟΤΣΙΑΣ*

Είναι γεγονός πλέον αναμφισβήτητο ότι ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση του συνειδητά επέλεξαν την ένταξη της χώρας μας στο μηχανισμό στήριξης EE, Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και ΔΝΤ. Το ξεκαθάρισε άλλωστε με δήλωσή του στις 5 Μαΐου και ο υφυπουργός Φ. Σαχινίδης: «Όταν το ΠΑΣΟΚ ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας, διαπίστωσε ότι η μόνη εναλλακτική που είχε ήταν να προσφύγει στα Διεθνές Νομισματικό Ταμείο».
Τα γεγονότα που ζήσαμε, από τον Δεκέμβριο του 2009 μέχρι τον Απρίλιο του 2010 που υπεγράφη το κατάπτυστο και επαχθές για τον ελληνικό λαό μνημόνιο, με τη δήθεν αγωνιώδη προσπάθεια του πρωθυπουργού και του υπουργού Οικονομικών να αποφύγει η Ελλάδα την πτώχευση και να. τιθασευτεί το δημοσιονομικό έλλειμμα, δεν ήταν τίποτε άλλο παρά επικοινωνιακά τεχνάσματα για να πεισθεί ο λαός ότι δεν υπήρχε άλλη λύση εκτός ατό την υπαγωγή της χώρας μας στο ΔΝΤ.

Σήμερα τρεις περίπου μήνες από την εφαρμογή του μνημονίου, όλο και λιγότεροι εξακολουθούν να πιστεύουν, ότι η λύση που μας επέβαλαν ήταν μονόδρομος. Αντίθετα έχει ωριμάσει η άποψη πως θα μπορούσαν να επιλέγουν άλλες λύσεις, οι οποίες να αντιμετωπίζουν το πρόβλημα χωρίς να θίγουν τα λαϊκά συμφέροντα και να δημιουργούν συνθήκες ύφεσης στην οικονομία με καταστρεπτικές συνέπειες για τη χώρα και τους εργαζόμενους.
Τις λύσεις αυτές σκόπιμα δεν τις επέλεξε ο Γ. Παπανδρέου, φρόντισε μάλιστα αυτός και ο υπουργός του των Οικονομικών, πρώην στέλεχος του ΟΟΣΑ και μεγάλου χρηματοπιστωτικού οίκου, να τις απαξιώσουν με δηλώσεις του τύπου «αλλάζουμε ή βουλιάζουμε» και με το να παρομοιάζουν την οικονομία με Τιτανικό. Σύμμαχο σ' αυτήν τους την προσπάθεια είχαν και εξακολουθούν να έχουν τα MMΕ. Τηλεοπτικοί αλλά και ραδιοφωνικοί σταθμοί έχουν μετατραπεί σε «μακρύ χέρι» της τρόικας και του ΔΝΤ και ασκούν μια πρωτοφανή σε έκταση και ένταση προπαγάνδα, έχοντας απορρίψει και τα τελευταία προσχήματα.
Η τηλεοπτική βία που ασκείται είναι κάτι το πρωτοφανές. Κάθε βράδυ στα δελτία ειδήσεων οι τηλεοπτικοί σχολιαστές επιτίθενται με ακραίους χαρακτηρισμούς σε όσους τολμούν να αντισταθούν στα μέτρα που με βάση το μνημόνιο παίρνονται είτε αυτοί είναι πολιτικοί, ή συνδικαλιστές, ενώ δεν παραλείπουν να απαξιώνουν τις δημόσιες επιχειρήσεις και να υπενθυμίζουν στο λαό που τον φτύνουν κατάμουτρα ότι αυτοί είναι η εξουσία που αποφασίζει για την τύχη του και τη ζωή του.
Καθόλου υποδεέστερη δεν ήταν και η στήριξη την οποία προσέφεραν στην κυβέρνηση και την τρόικα τα συνδικάτα. Η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ παρά τις φραστικές διαφοροποιήσεις φρόντισαν να υποβαθμίσουν τις αντιδράσεις των εργαζομένων και τελικά να οδηγήσουν στην εκτόνωση και τον εκφυλισμό τις κινητοποιήσεις του εργατικού κινήματος.
Αποκορύφωμα αυτής της πολιτικής υπήρξε η υπογραφή εκ μέρους της ΓΣΕΕ της τριετούς Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας με την οποία η Συνομοσπονδία ουσιαστικά αποδέχεται την πλήρη εφαρμογή του μνημονίου και των εξοντωτικών μέτρων που περιλαμβάνει, για τους μισθωτούς, τους συνταξιούχους και προπαντός για τη νέα γενιά της πατρίδας μας.
Μέσα σε δέκα μήνες από την εκλογή του ο Γ. Παπανδρέου και η κυβέρνηση του κατόρθωσαν να ανατρέψουν τα οικονομικά και κοινωνικά δεδομένα που ίσχυαν στη χώρα μας μέχρι τον Οκτώβριο του 2009 και να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για την πλήρη επικράτηση των επιλογών του κεφαλαίου, ξένου και ντόπιου, σε βάρος της εργασίας.
Δικαίως λοιπόν οι Financial Times έγραψαν αναφερόμενοι στον Γ. Παπανδρέου και στις οικονομικές του επιλογές ότι είναι «ο άνθρωπος μας στην Αθήνα». Βλέπεται το χρηματιστηριακό κατεστημένο, το οποίο η εφημερίδα θεωρείται ότι. εκπροσωπεί, αισθάνθηκε την ανάγκη να επαινέσει τον πρωθυπουργό γιατί με τον τρόπο που χειρίστηκε την κρίση έβγαλε πολλά, μα πάρα πολλά χρήματα.
Όλα τα ωραία όμως κάποτε τελειώνουν και από το φθινόπωρο οι νεοφιλελεύθεροι κυβερνήτες μας θα κληθούν να διαχειριστούν τη ζοφερή πραγματικότητα της ελληνικής οικονομίας και την ολοένα αυξανόμενη αγανάκτηση του λαού. Αλήθεια τι 0α κάνουν τότε; Ήδη, ακολουθώντας τις συμβουλές των αλλοδαπών επικοινωνιακών τους συμβουλίων επιχειρούν μια φυγή προς τα εμπρός προσπαθώντας να στρέψουν την προσοχή του κόσμου σε ζητήματα όπως οι υποψηφιότητες στις επικείμενες αυτοδιοικητικές εκλογές, ο νέος εκλογικός νόμος, οι δήθεν δομικές αλλαγές στην κυβέρνηση, ο επικείμενος ανασχηματισμός κλπ.
Η σκληρή πραγματικότητα της ύφεσης, της ανεργίας, των λουκέτων στην αγορά, της υποβάθμισης της ποιότητας ζωής σε συνδυασμό με τα νέα μέτρα που περιλαμβάνει το επικυρωμένα μνημόνιο που υπέγραψαν ο Γ. Παπακωνσταντίνου και ο Γ. Προβόπουλος εν αγνοία της Βουλής δεν αφήνουν στους εργαζόμενους και γενικότερα στο λαό κανένα περιθώριο για εφησυχασμό. Οι προσπάθειες αποπροσανατολισμού της κυβέρνησης είναι σίγουρο ότι θα πέσουν στο κενό.
Αυτή τη φορά οι Παναγόπουλοι, οι Παπασπύροι και οι άλλοι παρατρεχάμενοι του μνημονίου δεν θα μπορέσουν να εμποδίσουν τον κόσμο να ξεχυθεί στους δρόμους και να σαρώσει αυτή την πολιτική και τους εκφραστές της.

*Πρώην πρόεδρος της Ομοσπονδίας Σιδηροδρομικών
Από το ΠΡΙΝ της Κυριακής, 5/9/2010

Οι κινητοποιήσεις ενόψει ΔΕΘ είναι η απαρχή των αγώνων ενάντια σε κυβέρνηση – ΕΕ – ΔΝΤ.


 

 
Από το πρωί της 11ης Σεπτεμβρίου οι επιτροπές ενάντια στα διόδια οργανώνουν αυτοκινητοπομπές, με αφετηρία τα διόδια Αφιδνών στις 7:30 π.μ.. Κατά τη διάρκεια της πορείας θα ανοίγονται όλοι οι σταθμοί διοδίων και θα είναι ελεύθερη η διέλευση στους οδηγούς.
(http://epitropesdiodiastop.blogspot.com/)

Οι συγκεντρώσεις δε της Θεσσαλονίκης που έχουν ήδη ανακοινωθεί είναι οι εξής:
  • Άγαλμα Βενιζέλου από ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ
  • Πλ. Αριστοτέλους από ΠΑΜΕ
  • Στην Καμάρα, από ΝΑΡ και άλλες εξωκοινοβουλτικές οργανώσεις
  • Πλατεία Συντριβανιού, από Αντιεξουσιαστική Κίνηση

 Οι επιθέσεις ενάντια στα δικαιώματα και τις συνδικαλιστικές ελευθερίες των εργαζομένων ολοένα και εντείνονται.
  • Οι μεθοδεύσεις ενάντια στον πρόεδρο του συνδικάτου εργαζομένων στο αεροδρόμιο Νίκου Γουρλά, ο οποίος βρίσκεται σε επίσχεση εργασίας από τις 15 Ιουλίου, συνεχίζονται από την εργοδοσία και τα τσιράκια της αμείωτη (σχετικά).
  • Στο εστιατόριο "Banquet " της Θεσσαλονίκης, όπου μετά από μηνύσεις της εργοδοσίας η αστυνομία προχώρησε σε διώξεις και συλλήψεις εργαζομένων από την «Επιτροπή Αλληλεγγύης στους εργαζόμενους του Banquet». Αύριο Πέμπτη, 9/9/2010, ώρα 6:00 μ.μ. διοργανώνεται συγκέντρωση αλληλεγγύης στα Προπύλαια και πορεία προς το Υπουργείο Εργασίας.
  • Ο Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη (ΔΟΛ) ανακοίνωσε την εκκαθάριση της εκδοτικής Ελληνικά Γράμματα αφήνοντας μετέωρους 94 εργαζόμενους.

Δευτέρα 6 Σεπτεμβρίου 2010

Αριστερά και εκλογικές φιέστες

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΡΟΥΣΗ Καθηγητής του Παντείου Πανεπιστημίου grousis@ath.forthnet.gr

Επειδή όπου να 'ναι οδεύουμε προς εκλογές, καλό είναι να επισημάνουμε ορισμένες αρνητικές συνέπειες που μπορεί να προκύψουν από αυτές ανάλογα με τη στάση της αριστεράς, μια στάση η οποία μεταξύ άλλων πρέπει να αποτελέσει και κριτήριο ψήφου.
Κάθε φορά λοιπόν οι εκλογές, πέραν των άλλων, λειτουργούν κατά κάποιο τρόπο σαν ανάπαυλα στους κανονικούς ή ακανόνιστους ρυθμούς της ζωής μας, σαν ένα είδος φιέστας σε σχέση με αυτούς. Έτσι, ξεφεύγουμε από την καθημερινότητά μας και μπαίνουμε στον αφηρημένο κόσμο των δίχως πραγματικό αντίκρισμα προγραμμάτων, των αλληλοκατηγοριών των δυνάμεων του δικομματισμού λες και αυτές έρχονται από άλλο πλανήτη, των ψεύτικων υποσχέσεων, των στείρων αντιπαραθέσεων...

Και ενώ κατά βάθος σχεδόν όλοι μας είμαστε βέβαιοι ότι τίποτε δεν πρόκειται να αλλάξει από το αποτέλεσμα των εκλογών, ούτε στην καθημερινή ζωή μας ούτε στην πορεία του τόπου, κάτι που αν πράγματι συνέβαινε και μάλιστα ριζοσπαστικά, είναι βέβαιο ότι αυτές είτε θα είχαν απαγορευτεί από τους κυρίαρχους είτε θα είχε επιδιωχτεί εκ των υστέρων να ακυρωθεί το αποτέλεσμά τους με τη βία, αυτές παρασύρουν και την αριστερά στην παραζάλη τους, την οδηγούν στο να ρίχνει για μεγάλα διαστήματα το κύριο βάρος της σε αυτές και να μετατρέπεται σε εκλογικό μηχανισμό, παραβλέποντας τις αγωνιστικές της δραστηριότητες, οι οποίες ιδιαίτερα σε περιόδους όπως η τωρινή έχουν σαφώς μεγαλύτερη σημασία από την εκλογική διαδικασία.
Λοιπόν έτσι, η αριστερά υπερεκτιμά συνήθως τη σημασία των εκλογών, και τούτο είτε δηλώνοντας ευθαρσώς τον θεσμολάγνο χαρακτήρα της είτε συγκαλύπτοντας τον κοινοβουλευτικό ρεφορμισμό της με μια ριζοσπαστική ρητορική, με συνέπεια στην κάθε περίπτωση να προτάσσει στην πράξη τις εκλογές απέναντι στην ανάπτυξη του λαϊκού αντικαπιταλιστικού κινήματος.
Μια τέτοια στάση όμως, πόσω μάλλον σε μια κρίσιμη περίοδο όπως το φθινόπωρο που μας έρχεται, οπότε και από τις αντιστάσεις που θα αναπτυχθούν θα κριθεί σε μεγάλο βαθμό κατά πόσο θα ανατραπεί ή όχι η πολιτική ΠΑΣΟΚ-Ε.Ε.-ΔΝΤ, μπορεί να αποβεί μοιραία σε βάρος των λαϊκών συμφερόντων.
Από μια άλλη σκοπιά θα είναι μεγάλο λάθος αν ακόμη μια φορά οι εκλογές εκληφθούν από τα κόμματα της αριστεράς σαν μέσο καταγραφής της δύναμής τους και του εσωτερικού αριστερού συσχετισμού, αντί να αξιοποιηθούν στην κατεύθυνση διαμόρφωσης ενός λαϊκού αντικαπιταλιστικού -και όχι μόνον αντινεοφιλελεύθερου- αντιιμπεριαλιστικού μετώπου, μόνου ικανού να ανατρέψει την κυρίαρχη πολιτική.
Αν οι εκλογές, αντί να συμβάλουν στην κοινή δράση και το διάλογο των δυνάμεων της αριστεράς, γίνουν ακόμη μια αφορμή για να κατασπαραχτεί και η μια συνιστώσα της να καταγγέλλει την άλλη, αντί όλες μαζί να καταγγέλλουν και να πολεμούν το σύστημα που μας δυναστεύει, μάλλον θα το εξυπηρετήσουν παρά θα το φθείρουν.
Έτσι, λοιπόν, πέρα από το κριτήριο του εκλογικού καταποντισμού του ΠΑΣΟΚ ως του βασικού υπεύθυνου για την πρωτόφαντη αντιλαϊκή πολιτική και για την κατοχή της χώρας, κριτήρια στάσης στις εκλογές πρέπει να είναι από τη μια η συνεπής αγωνιστικότητα σε όλα τα μέτωπα κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου και από την άλλη η μετωπική πολιτική.
Όσοι αντιμετωπίζουν το αριστερό πολιτικό αλλά και κοινωνικό μέτωπο σαν υπερψήφιση μιας εκ των συνιστωσών της αριστεράς έστω και αν δεν συμφωνούν σε όλα μαζί της, όσοι ψευδώς, αυθαιρέτως, παραχαράσσοντας την ιστορική αλήθεια αλλά και σε αντίθεση με τις δικές τους διακηρύξεις περί αναγκαιότητας ενός λαϊκού μετώπου, δηλώνουν ότι «η πείρα που υπάρχει στη χώρα μας, αλλά και η αντίστοιχη σε άλλες χώρες της Ευρώπης, αποδεικνύει ότι όχι μόνο ισχυρό κίνημα κατά των αντιλαϊκών μέτρων δεν δημιουργήθηκε από τις αριστερές συνεργασίες και κοινές δράσεις με μίνιμουμ προγράμματα και στόχους, αλλά αυτές οδήγησαν στην απογοήτευση και σε διάλυση του λαϊκού κινήματος», όσοι το μόνο μέτωπο που τελικά δεν καταδικάζουν δημοσίως είναι εκείνο της κυβέρνησης Τζανετάκη, δεν είναι δυνατόν να επιβραβευθούν με την ψήφο όσων με συνέπεια επιδιώκουν το διάλογο και την κοινή δράση της αριστεράς. 


Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Κυριακή 5 Σεπτεμβρίου 2010

Τρίτη 31 Αυγούστου 2010

ΌΛΟΙ «ΦΤΥΝΟΥΝ» ΤΗΝ ΕΕ!

Του Γιώργου Δελαστίκ

Δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ότι μια δημοσκόπηση δεν αποτυπώνει τίποτα περισσότερο από τις διαθέσεις των ερωτηθέντων τη δεδομένη χρονική στιγμή στο πλαίσιο της συγκεκριμένης πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής συγκυρίας.
Το ευρωβαρόμετρο, η δημοσκόπηση που διενεργείται κάθε άνοιξη και φθινόπωρο από τη Γιούροστατ, δεν ξεφεύγει φυσικά από αυτόν τον κανόνα. Η εντυπωσιακή «εξαφάνιση» όμως των αποτελεσμάτων του ευρωβαρόμετρου προχθές από τον ελληνικό (πλην Ελευθεροτυπίας και Έθνους) και τον ευρωπαϊκό τύπο, δείχνει ότι καθόλου δεν άρεσαν τα δημοσκοπικά ευρήματα.

Είναι όντως πρωτοφανή σε ορισμένους τομείς. Ας αρχίσουμε όμως με τη στάση των Ελλήνων: Το... 98% (!!!) απάντησε ότι θεωρεί «κακή» την κατάσταση της οικονομίας και το 99% ότι θεωρεί «κακή» την κατάσταση στην αγορά εργασίας. Μάλιστα, το 70% των ερωτηθέντων απάντησε ότι αυτή η άθλια κατάσταση θα χειροτερέψει ακόμη περισσότερο τον επόμενο χρόνο, το 20% ότι θα παραμείνει στα ίδια χάλια και μόνο το 8% πιστεύει ότι θα καλυτερέψουν τα πράγματα. Εντελώς αντίθετη είναι η γνώμη των Ελλήνων από τους υπόλοιπους Ευρωπαίους σε ορισμένους τομείς. Το 63% π.χ. κρίνει κακή την κατάσταση των νοικοκυριών τους ενώ το 64% των άλλων της ΕΕ την κρίνει καλή. Το 56% των Ελλήνων περιμένει χειροτέρευση της κατάστασης και στον τομέα αυτόν τον επόμενο χρόνο, ενώ το ποσοστό αυτό ανέρχεται μόνο σε 20% στο σύνολο της ΕΕ. Το 49% των Ελλήνων κρίνει ως κακή την κατάσταση στην εργασία τους, ενώ το 52% στην ΕΕ τη θεωρεί καλή... Και να σκεφτεί κανείς ότι η δημοσκόπηση αυτή έλαβε χώρα τον Μάιο, πριν δηλαδή ανακοινωθούν όλα τα μέτρα της κυβέρνησης που έχουν ξεσηκώσει τους πάντες εναντίον της. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε τα αποτελέσματα της φθινοπωρινής δημοσκόπησης, αν φυσικά η Γιούροστατ δεν αλλάξει επίτηδες το δείγμα των ερωτωμένων ώστε να παρουσιάσει κάπως ευνοϊκότερα ευρήματα.
Πολύ ενδιαφέρον στοιχείο είναι η απότομη καταβαράθρωση του κύρους και της ελκτικής δύναμης της ΕΕ στις συνειδήσεις των Ελλήνων. Μόλις πριν από έξι μήνες, το φθινόπωρο του 2009, το 61% των ερωτηθέντων Ελλήνων είχε δηλώσει ότι θεωρεί τη συμμετοχή της Ελλάδας στην ΕΕ «καλό πράγμα». Το ποσοστό αυτό όμως είχε ήδη καταποντιστεί τον Μάιο στο 44%. «Ενώ ελήφθησαν ειδικά μέτρα για να βοηθήσουν να σταθεροποιηθεί η δημοσιονομική θέση της Ελλάδας, η έρευνα διαπιστώνει στην Ελλάδα τη μεγαλύτερη μείωση της υποστήριξης στη συμμετοχή στην ΕΕ μεταξύ αυτών που απάντησαν στη δημοσκόπηση (17 μονάδες). Η αναλογία των Ελλήνων που αισθάνονται ότι η χώρα τους έχει ωφεληθεί από τη συμμετοχή στην ΕΕ επίσης έχει πέσει απότομα (10 μονάδες)» σημειώνουν με εμφανή έκπληξη οι τεχνοκράτες της Γιούροστατ, οι οποίοι προφανώς νόμιζαν ότι οι Έλληνες θα έπρεπε να ήταν και... ευγνώμονες από πάνω στην ΕΕ για το καθεστώς υποτέλειας στο οποίο υπήγαγαν τη χώρα μας με την άμεση συνεργασία των «Τσολάκογλου» της κυβέρνησης Παπανδρέου. Εκπλήσσονται που διαπιστώνουν ότι δεν είναι όλοι οι Έλληνες εθελόδουλοι σαν τον Παπακωνσταντίνου, τον Λοβέρδο και το υπόλοιπο κυβερνητικό σκυλολόι «γενιτσάρων»!
Έχοντας ήδη πάρει μια πρώτη γεύση από τη στάση της ΕΕ απέναντι στη χώρα μας κατά τη φάση που προηγήθηκε της υπογραφής του επαίσχυντου μνημονίου υποτέλειας, οι Έλληνες δεν έχουν πλέον καμιά εμπιστοσύνη στην ΕΕ, όπως δήλωσε το 56% των ερωτηθέντων. Πρόκειται για το δεύτερο υψηλότερο ποσοστό στις 27 χώρες, μετά την ακαταμάχητη Βρετανία που προηγείται με 68%. Μόνο το 42% των Ελλήνων δηλώνει ότι εμπιστεύεται πια την ΕΕ. Δεν γνωρίζουμε αν είναι η πρώτη φορά, αλλά πάντως και σε πανευρωπαϊκό πλέον επίπεδο το 47% των ερωτηθέντων πολιτών των «27» δηλώνει ότι δεν εμπιστεύεται την ΕΕ έναντι του 42% που την εμπιστεύεται. Έχουμε να κάνουμε δηλαδή με μια καθολική κρίση εμπιστοσύνης των ευρωπαϊκών λαών προς την ΕΕ, η οποία μάλιστα επεκτείνεται ακόμη και στον ηγεμονικό πυρήνα της: το 54% των Γερμανών δήλωσε ότι δεν εμπιστεύεται την ΕΕ έναντι μόλις του 37% που δήλωσε ότι εξακολουθεί να την εμπιστεύεται. Και το 51% των Γάλλων δεν εμπιστεύεται την ΕΕ έναντι του 39% που συνεχίζει να την εμπιστεύεται. Εντυπωσιακή είναι και η στάση των Ισλανδών που για πρώτη φορά συμπεριλήφθησαν στο Ευρωβαρόμετρο, καθώς στις 24 Φεβρουαρίου 2010 η Κομισιόν εισηγήθηκε τη χορήγηση στην Ισλανδία του καθεστώτος χώρας υποψήφιας προς ένταξη και μάλιστα με ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων εντός του 2011. Έπαθαν σοκ με τα αποτελέσματα της δημοσκόπησης οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών: Υπέρ της ένταξης στην ΕΕ τάσσεται μόνο το... 19%!!!
Το γενικό συμπέρασμα από όλα τα παραπάνω είναι ότι ποτέ άλλοτε η ΕΕ ή η ΕΟΚ δεν ήταν τόσο μισητές ή αντιπαθείς στους λαούς της Ευρώπης. Θα μεταφραστεί άραγε αυτό σε αντι-ΕΕ κινήματα; Ίδωμεν.

Πηγή:ΠΡΙΝ της Κυριακής, 28 Αυγούστου 2010
(http://www.prin.gr/2010/08/anti-eu.html)

Σάββατο 31 Ιουλίου 2010

ΜΙΚΡΗ ...ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΗ

Να απολαύσουμε λίγο τον ήλιο και τη θάλασσα...
Να "γεμίσουμε λίγο τις μπαταρίες μας"...
Να ανασυνταχθούμε...
Να συντονιστούμε...
Κόντρα στην μεγαλύτερη αντιλαϊκή επίθεση...
Με μαζικότερους και ενωτικούς αγώνες...
Για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής

Τρίτη 27 Ιουλίου 2010

H ...άλλη πλευρά των ΜΜΕ

Πέμπτη 29 Ιουλίου 2010 και ώρα 11 το πρωί
συγκέντρωση διαμαρτυρίας μπροστά στο υπουργείο Εργασίας για την τροπολογία Λοβέρδου για ΟΜΕΔ

ΕΝΩΣΙΣ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
ΕΝΩΣΗ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ ΕΝΩΣΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
ΕΝΩΣΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΕΝΩΣΗ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ ΑΘΗΝΩΝ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΛΙΘΟΓΡΑΦΩΝ
ΕΝΩΣΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΟΠΩΛΩΝ ΑΘΗΝΩΝ ΕΝΩΣΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΟΠΩΛΩΝ ΠΕΙΡΑΙΑ
ΕΝΩΣΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
ΕΝΩΣΗ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΑΣ
ΕΝΩΣΗ ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΕΡ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΕΝΩΣΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΚΑΙ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Αθήνα, Δευτέρα 26 Ιουλίου 2010

Η Συντονιστική Επιτροπή των Συνεργαζομένων Ενώσεων στον χώρο των ΜΜΕ, σε συνέχεια της πρόσφατης απόφασης της στη συνεδρίαση της Παρασκευής 23 Ιουλίου, να αντικρούσει με κάθε τρόπο την επιχειρούμενη από τον υπουργό Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης Ανδρέα Λοβέρδο, συστηματική και απροκάλυπτη επίθεση στα εργασιακά και ασφαλιστικά μας δικαιώματα και κατακτήσεις, διοργανώνει την Πέμπτη 29 Ιουλίου 2010 και ώρα 11 το πρωί συγκέντρωση διαμαρτυρίας μπροστά στο υπουργείο Εργασίας (οδός Πειραιώς 40) και καλεί όλους τους συναδέλφους να δώσουν δυναμικό παρόν.
Η Συντονιστική Επιτροπή αντιδρά στην λειτουργία του Υπουργείου ως «Υπουργείο Προστασίας Εργοδοτών» και καταγγέλλει την συμπεριφορά της πολιτικής ηγεσίας του, η οποία, με πρόσχημα την οικονομική κρίση, προωθεί ένα σχέδιο επιστροφής σε εργατικό Μεσαίωνα και εφαρμόζει μια πολιτική η οποία, με βεβαιότητα, οδηγεί στην κοινωνική αναταραχή και στην εξαθλίωση της ζωής μας.
Αυτή τη φορά ο υπουργός Εργασίας, προκλητικά, λίγες ώρες μόνο μετά την ανάκληση άλλων εξαγγελιών του για την κατάργηση του ΟΜΕΔ - ύστερα από την ομόθυμη και καθολική αντίδραση των συνδικαλιστικών Ενώσεων, «λύνει» το εργοδοτικό αίτημα από την πίσω πόρτα, επιχειρώντας να καταργήσει όλες τις αποφάσεις της Διαιτησίας-Μεσολάβησης, που δικαιώνουν Ενώσεις εργαζομένων στις διαφορές που έχουν με τους εργοδότες για τις αυξήσεις των ΣΣΕ.
Το εφαρμόζει:
• με αναδρομική ισχύ, σε μια περίοδο που ο πληθωρισμός αγγίζει το 6%,
• γνωρίζοντας ότι η νομοθετική κατάργηση του συνταγματικά κατοχυρωμένου θεσμού της Διαιτησίας είναι απροσχημάτιστη και αντισυνταγματική,
• με τρόπο προσβλητικό προς όλο το ανεξάρτητο σώμα Μεσολαβητών και Διαιτητών, ακυρώνοντας τις αποφάσεις τους,
• σε συνέχεια των εξυπηρετήσεων με την μαύρη εργασία, την υποαπασχόληση, την διευκόλυνση των απολύσεων,
• μετά την απόσυρση της ρύθμισης για το διαδίκτυο για να συνεχιστεί το πάρτι της φοροδιαφυγής και μαύρης εργασίας..
Συμμετέχουμε δυναμικά στη συγκέντρωση. Οι εργαζόμενοι δεν συναινούν σε μέτρα εναντίον τους.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
ΤΩΝ ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΝΩΣΕΩΝ ΣΤΑ Μ.Μ.Ε.

Δευτέρα 26 Ιουλίου 2010

Το Σταθεροποιητικό Πρόγραμμα του 1985 και η ΣΣΕΚ

...Τον Οκτώβρη του 1985 ανακοινώθηκε το «Σταθεροποιητικό Πρόγραμμα». Αρχιτέκτονάς του ήταν ο Κ. Σημίτης, τότε υπουργός Εθνικής Οικονομίας, που ανέλαβε να υλοποιήσει την πολιτική του Ανδρέα Παπανδρέου.
...Στην τότε διοίκηση της ΓΣΕΕ την απόλυτη πλειοψηφία είχε η ΠΑΣΚΕ (26 έδρες στις 45) και σοβαρές δυνάμεις η Αριστερά, καθώς η ΕΣΑΚ-Σ (η τότε παράταξη του ΚΚΕ) είχε 17 έδρες και το ΑΕΜ (η τότε παράταξη του ΚΚΕ εσ.) 2 έδρες.
...Στις 16/10/85 έγινε ολομέλεια της ΓΣΕΕ για την έγκριση των μέτρων της κυβέρνησης. Επτά μέλη της ΠΑΣΚΕ διαφώνησαν, η συνεδρίαση κατέληξε σε ισοψηφία και ξέσπασε κρίση στην ηγεσία της ΓΣΕΕ. Την επόμενη μέρα, ο Α. Παπανδρέου ανακοίνωσε τη διαγραφή των συνδικαλιστών από το ΠΑΣΟΚ. Τις επόμενες μέρες διασπάστηκε η ΠΑΣΚΕ. Το κομμάτι που διαφώνησε με την κυβέρνηση συγκρότησε τη ΣΣΕΚ (Σοσιαλιστική Συνδικαλιστική Εργατοϋπαλληλική Κίνηση).
...Το 1986 ο Σημίτης αναγκάστηκε να παραιτηθεί. Ο Α. Παπανδρέου αναγκάστηκε να υποχωρήσει και να πάει στις εκλογές του 1989 με το σύνθημα: «Τσοβόλα δώστα όλα» (ο Τσοβόλας είχε αναλάβει υπουργός Εθνικής Οικονομίας.

Τα παραπάνω είναι αποσπάσματα από άρθρο της Μαρίας Μπόλαρη «1985-87: Η ανατροπή του προηγούμενου Σταθεροποιητικού Προγράμματος ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ

Η ιδρυτική διακήρυξη της ΣΣΕΚ

ΣΣΕΚ ΙΔΡΥΤΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ 1986

Σάββατο 24 Ιουλίου 2010

ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΜΕ ΤΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ ΓΣΕΕ-ΣΕΒ-ΔΝΤ

ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ ΑΠΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΕΥΡΥΤΕΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΤΟΜΕΑ

GoPetition

ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΤΗΣ ΤΡΟΙΚΑ

Η ΓΣΕΕ, το ανώτατο συνδικαλιστικό όργανο των εργαζομένων του ιδιωτικού και του ευρύτερου δημόσιου τομέα, με την υπογραφή της φετινής, τριετούς διάρκειας Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (ΕΓΣΣΕ) συντάχθηκε με τις επιλογές κυβέρνησης – ΔΝΤ – ΕΕ και αποδέχθηκε τις επιταγές του μνημονίου αναιρώντας στην πράξη ακόμα κι αυτές τις δικές της «διακηρύξεις».

Με την υπογραφή της συντάσσεται με την εργοδοσία και αγνοεί τις μεγαλειώδεις απεργιακές κινητοποιήσεις των εργαζομένων, που αντέδρασαν και αντιτίθενται στο μνημόνιο και στα μέτρα του.

Όλοι εμείς, εκλεγμένοι συνδικαλιστές του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα, που υπογράφουμε παρακάτω, αν και εκλεχτήκαμε με διαφορετικά ψηφοδέλτια και κάτω από διαφορετικές πολιτικές αφετηρίες, ταχθήκαμε πριν και πάνω από κάθε κομματική εντολή, να υπακούμε στη φωνή, το δίκαιο και το συμφέρον των συναδέλφων μας. Επειδή θέλουμε να τους κοιτάμε στα μάτια, επειδή σήμερα περισσότερο από κάθε άλλη φορά η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ και ο ΑΓΩΝΑΣ, είναι ο δικός μας μονόδρομος σε αντίθετη πορεία από τη συνεργασία και τη συνεννόηση με τον αντίπαλο που επέλεξε η συνδικαλιστική ηγεσία:

• Θεωρούμε απαράδεκτη τη νομιμοποίηση του μνημονίου από τους εκπροσώπους των εργαζομένων. Την απεμπόληση της προστασίας του εργατικού εισοδήματος και κάθε διεκδίκησης για τρία χρόνια με τη βούλα των εκπροσώπων μας. Ούτε ο θεσμός της ΕΓΣΣΕ διασώθηκε (οι ατομικές συμβάσεις έχουν γίνει κανόνας), ούτε ο 13ος και ο 14ος μισθός διαφυλάχθηκε (ο 13ος και ο 14ος μισθός των δημόσιων υπαλλήλων δεν ήταν τακτικές αποδοχές που εν μια νυκτί μετατράπηκαν σε επιδόματα;), ούτε αυξήσεις δίνονται (οι αυξήσεις 1,5% και 1,7% στα δύο επόμενα χρόνια δεν είναι δραματική μείωση, όταν σύμφωνα με όλους τους υπολογισμούς η ακρίβεια σε όλα τα βασικά είδη ανάγκης έχει πετσοκόψει πάνω από 25% το εργατικό εισόδημα;).

• Η υπογραφή αυτής της σύμβασης, που έκανε τον ΣΕΒ να τρίβει τα χέρια του από την ικανοποίηση, βρίσκεται σε ευθεία αν-αντιστοιχία με τις διαθέσεις των εργαζομένων και αυτοί που την υπέγραψαν δεν μας εκπροσωπούν.

• Η ενδοτική στάση της ΓΣΕΕ έχει αποθρασύνει τον Υπουργό Εργασίας κ. Λοβέρδο που δηλώνει στη Βουλή ότι θα φέρει νομοθετική διάταξη που θα καταργεί τις Συλλογικές συμβάσεις εργασίας που έχουν υπογραφεί μέχρι τώρα είτε μέσω ΟΜΕΔ είτε με απευθείας διαπραγματεύσεις και κινούνται σε ποσοστό αυξήσεων στα «υπερβολικά» ποσοστά των 1.5% και 2.0%. Καταργεί δηλαδή πραξικοπηματικά κάθε δυνατότητα των εργαζομένων να υπογράφουν Συλλογικές Συμβάσεις με του εργοδότες με οποιοδήποτε τρόπο. Αυτό είναι το αποτέλεσμα της εγκληματικής στάσης της ΓΣΕΕ όλο αυτό το διάστημα.

• Η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ καταλύοντας κάθε έννοια αυτονομίας του συνδικαλιστικού κινήματος, λειτούργησε ως κυβερνητικός υπάλληλος σε διατεταγμένη υπηρεσία. Με τις επιλογές της συντάχθηκε με το κοινό μέτωπο κυβέρνησης – κεφαλαίου – τρόικας.

• Ο εργαζόμενος λαός έδειξε το δρόμο που πρέπει να ακολουθήσουν οι συνδικαλιστικοί του εκπρόσωποι με τις εδώ και έξι μήνες κινητοποιήσεις του, με τα συλλαλητήρια, τις πορείες, τις απεργίες, ιδιαίτερα με την μεγαλύτερη μεταπολιτευτικά εργατική κινητοποίηση της 5ης Μάη.

• ΔΗΛΩΝΟΥΜΕ αποφασισμένοι να δώσουμε τον πρώτο λόγο στους αγώνες των εργαζομένων, να συμβάλουμε στην κλιμάκωση τους, για ανατροπή του μνημονίου και των μέτρων του, για πραγματικές αυξήσεις και συλλογικές συμβάσεις που να ανταποκρίνονται στις ανάγκες των εργαζομένων.