Τετάρτη 30 Ιουνίου 2010

29 ΙΟΥΝΙΟΥ 2010: ΜΕ ΕΠΙΤΥΧΙΑ Η ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ

Μαζικές ήταν οι απεργιακές συγκεντρώσεις στο Μουσείο που καλούσαν τα πρωτοβάθμια σωματεία και αριστερές οργανώσεις (η κατάληξη της διαδήλωσης στη βουλή) και στο Σύνταγμα που καλούσε το ΠΑΜΕ.
Για άλλη μια φορά η αστυνομία προσπάθησε να διαλύσει τη διαδήλωση που με αφετηρία το Μουσείο κατέληξε στο Σύνταγμα με χρήση δακρυγόνων και κροτίδων λάμψης.

Σάββατο 26 Ιουνίου 2010

Ευρύ Λαϊκό Μέτωπο Σωτηρίας

Του Ευτύχη Μπιτσάκη

Η Ελλάδα, χώρα υπό κηδεμονία, με «κυβέρνηση» εντολοδόχο της Ε.Ε. και του ΔΝΤ. Ελλάδα, Νομαρχία της Ε.Ε. των πολυεθνικών. Πώς επιχειρεί λοιπόν το ΠΑΣΟΚ να αντιμετωπίσει τη χρεοκοπία;

Γνωστό: Με την περικοπή των μισθών και των συντάξεων, με περιστολή των εργασιακών δικαιωμάτων. Με διάλυση του ασφαλιστικού. Με περικοπή των δαπανών για την υγεία, την παιδεία κλπ. Ανεξέλεγκτες απολύσεις (τι θα γίνουν οι άνεργοι και οι απολυμένοι;). Με ξεπούλημα του ό,τι απέμεινε από τον κρατικό τομέα της οικονομίας. Έτσι θα υπάρξει – λέει – ανάκαμψη! Μόνο ηλίθιοι θα ήταν δυνατόν να τους πιστέψουν. Επειδή δεν χρειάζεται να είναι κανείς οικονομολόγος για να προβλέψει την ακόλουθη αιτιακή αλυσίδα: μείωση των εισοδημάτων των εργαζομένων >> νέκρωση της αγοράς >> χρεοκοπία επιχειρήσεων >> πτωτική αντί για ανοδική τάση της οικονομίας >> αδυναμία πληρωμής του δημόσιου χρέους >> νέα δάνεια, διεύρυνση του φαύλου κύκλου >> χρεοκοπία!
Η χρεοκοπία ήταν αναπόφευκτη; Από τους οικονομολόγους έχουν προταθεί μια σειρά μέτρα με τα οποία θα αντιμετωπιζόταν η κρίση: εσωτερικός δανεισμός, φορολογία του περισσεύματος των τραπεζών, φορολογία των 500 δισ. που διακινούνται ετησίως μέσω οφσόρ. Συνολικά, φορολογία του μεγάλου κεφαλαίου και εκκλησίας, πάταξη της φοροδιαφυγής. Γιατί λοιπόν η κυβέρνηση να αποδομήσει το λεγόμενο «κράτος πρόνοιας»; Επειδή αυτή είναι η λογική της αντιμετώπισης της κρίσης από τη σκοπιά της αστικής τάξης, της EE και του ΔΝΤ.
Λοιπόν, εργασιακός μεσαίωνας; Όχι ακριβώς! Ούτε επιστροφή στην εποχή του Ντίκενς. Τότε, ο αναδυόμενος καπιταλισμός ασκούσε, μέσα από μια διαδικασία νέων μορφών βαρβαρότητας, μια «προδοτική» (με τις αντινομίες της) ιστορική λειτουργία. Σήμερα, η νεκρή εργατική δύναμη, το κεφάλαιο, τείνει να καθυποτάξει ολοκληρωτικά τη ζωντανή εργατική δύναμη, αρνούμενο ό,τι θετικό είχε κάποτε δημιουργήσει. Σήμερα ο καπιταλισμός, αγγίζοντας τα ιστορικά του όρια, αποτελεί πλέον κίνδυνο για την ίδια την επιβίωση της ανθρωπότητας. Ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος συνεχίζεται, και η πυρηνική καταστροφή παραμένει η ενδεχόμενη «κάθαρση» της τραγωδίας. Λοιπόν: τώρα τι; Η οργή έχει ξεχειλίσει. Το βλέπουμε παντού, όπως βλέπουμε και τα πρώτα σημάδια από την εμφάνιση ενός πολύμορφου και αντιφατικού κινήματος διαμαρτυρίας. Το «αυθόρμητο» είναι η πρώτη και αναγκαία «στιγμή» για την ανατροπή αυτού που υπάρχει. Ωστόσο πολλοί θεωρούντο κινήματα, μοναδική και επαρκή δύναμη ανατροπής. Αλλά το κίνημα, για να γίνει αποτελεσματικό, χρειάζεται πρόγραμμα τακτικών και στρατηγικών στόχων.
Πρώτος στόχος: Να ανατραπεί συνολικά η καταστροφική κυβερνητική πολιτική. Να ακυρωθεί το πρόγραμμα «σταθερότητας». Να πεταχτεί στα σκουπίδια το αντισυνταγματικό «μνημόνιο». Να μη σαρωθούν οι κατακτήσεις των εργαζομένων. Αλλά οι δανειστές, οι «προστάτες» και κερδοσκόποι, απαιτούν τα «λεφτά τους». Τι κάνουμε λοιπόν;
Οικονομολόγοι προτείνουν παύση πληρωμών και αναδιάρθρωση του χρέους. Αυτό όμως, κατά τη γνώμη τους, θα οδηγήσει στην κατάρρευση των τραπεζών. Ανάγκη λοιπόν να τεθούν οι τράπεζες υπό δημόσιο έλεγχο και να λειτουργήσουν ως μοχλός οικονομικής αναδιάρθρωσης.
Παύση λοιπόν πληρωμών. Πώς; Και αρκεί; Άλλη, ριζοσπαστική πρόταση: έξοδος από το ευρώ. Ευκταίον και επιθυμητόν! Τι συνέπειες όμως θα έχει μια τέτοια κίνηση για το εισόδημα των εργαζομένων και συνολικά για την οικονομία; Αυτό απαιτεί συγκεκριμένη τεκμηρίωση. Ακόμα: έξοδος από την EE. Είναι όμως βιώσιμη η οικονομία έξω από την Ευρώπη των πολυεθνικών; Και εδώ το σύνθημα δεν αρκεί. Τι λένε οικονομολόγοι και πολιτικοί; Ειδικά για την EE: Πριν από τη δικτατορία, η ΕΟΚ είχε χαρακτηριστεί από την ΕΛΑ «λάκκος των λεόντων». Ισχύει ο χαρακτηρισμός και για την EE; Χρόνια οι ευρωπαϊστές μας υποστηρίζουν ότι η EE μπορεί να μετασχηματισθεί σε «Ευρώπη των Λαών». Με ποιο τρόπο; Το σύνθημα παραμένει λόγος κενός, και συνδέεται με την τύχη της μακάρια τη λήξει ευρωκομμουνιστικής αυταπάτης.
Από την αντίθετη πλευρά, ΚΚΕ και εξωκοινοβουλευτική Αριστερά υποστηρίζουν την έξοδο από την EE. Ευκταίον! Αλλά πώς; Η ελληνική οικονομία είναι βιώσιμη έξω από την EE; Συγκεκριμένη, επιστημονικά θεμελιωμένη απάντηση δεν έχει δοθεί.
Υπάρχει όμως και τρίτη μειοψηφική πρόταση την οποία υποστηρίζει και η ταπεινότητα μου χρόνια τώρα (ή π.χ. το βιβλίο μου «Γονίδια του Μέλλοντος»). Το Ευρωπαϊκό κεφάλαιο, παρά τις αντιφάσεις και τους εσωτερικούς ανταγωνισμούς, παραμένει ενωμένο. Λοιπόν, στην Ευρώπη του κεφαλαίου πρέπει να αντιπαρατεθεί το εργατικό και το κομμουνιστικό κίνημα, με στρατηγικό στόχο τις Ενωμένες Σοσιαλιστικές Δημοκρατίες της Ευρώπης. Ουτοπία; Όχι! Στρατηγικός στόχος, ο μόνος ρεαλιστικά προς το συμφέρον των εργαζομένων και εφικτός, αν η Αριστερά μπορέσει να αναγεννηθεί μέσα από τα ερείπια. Ενωμένη Ευρώπη μπορεί να είναι μόνο η σοσιαλιστική (Λένιν).
Λοιπόν: Κίνημα ή κόμμα; Κίνημα, ναι! Κόμμα, αναγκαίο κακό αλλά αναγκαίο!
Ας αγωνιστούμε λοιπόν για μια διαλεκτική σύνθεση: ενότητα στα πλαίσια της διαφοράς (['Ενγκελς] Χέγκελς, Λένιν). Ειπώθηκε προχθές: το ΚΚΕ δημιούργησε το ΕΑΜ, αλλά και το ΕΑΜ ανέδειξε το ΚΚΕ σε μεγάλο κόμμα της κοινωνίας. Διαλεκτική στην πράξη!
Νέο ΕΑΜ; Λέγεται και αυτό! Στην κατοχή ο αγώνας ήταν βασικά εθνικοαπελευθερωτικός και ταυτόχρονα ταξικός. Σήμερα όμως είναι καθαρά ταξικός και η ελληνική αστική τάξη αποτελεί μέρος της παγκόσμιας καπιταλιστικής που πρέπει να ανατραπεί.
Συνεπώς: Ευρύ Λαϊκό Μέτωπο Σωτηρίας, όπου έχουν θέση όλοι οι «κολασμένοι της γης», αριστεροί και βάση του ΠΑΣΟΚ. Και τα κόμματα της Αριστεράς; Θα υπερβούν την ιστορία τους;
Σήμερα αναγράφεται μια νέα ιστορική ευκαιρία. «Τριςεξαμαρτείν»;

Εφημερίδα: Δρόμος της αριστεράς, φύλλο19, , 26 Ιουνίου 2010

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ – ΤΡΙΤΗ, 29 ΙΟΥΝΙΟΥ 2010

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ 11 π.μ.
Οι μέρες που ζούμε ως εργαζόμενοι είναι πρωτόγνωρες, η συντονισμένη επίθεση στα εργασιακά, ασφαλιστικά και κοινωνικά μας δικαιώματα συνεχίζεται αμείωτη.
Μετά τα μέτρα για τους εργαζόμενους του στενού ή ευρύτερου δημοσίου (μειώσεις αποδοχών, «κατάργηση» συλλογικών συμβάσεων κλπ) σειρά έχει η δημόσια κοινωνική ασφάλιση (όρια ηλικίας, αποδοχές, αύξηση ασφαλίστρων) οι εργασιακές σχέσεις (απολύσεις, αποζημιώσεις, ουσιαστική κατάργηση ΟΜΕΔ) τα παιδιά μας (μειωμένες αποδοχές, παιδική εργασία- συμβάσεις μαθητείας).
Δεν μπορεί βέβαια να μην σημειωθεί ο ρόλος των χρυσοπληρωμένων μεγαλοδημοσιογράφων στο σύνολο των ΜΜΕ στην επιβολή των μέτρων αυτών στην κοινωνία και η παραβίαση των συνταγματικών επιταγών, παρακάμπτοντας έως και τη βουλή, με την δυνατότητα της εφαρμογής του μνημονίου μέσω Προεδρικών διαταγμάτων. Χρησιμοποιείται επίσης, η καταστολή με τη χρήση χιλιάδων χημικών που οδηγούν και σε σοβαρούς τραυματισμούς διαδηλωτών καθώς και οι προληπτικές συλλήψεις συνδικαλιστών, με την κράτησή τους καθ’ όλη τη διάρκεια των συγκεντρώσεων.
Απέναντι σε αυτές τις καταστάσεις ως εργαζόμενοι οφείλουμε να δώσουμε τις δικές μας απαντήσεις και να υψώσουμε το ανάστημά μας. Οφείλουμε να αγωνιστούμε με όλες μας τις δυνάμεις για να μην περάσουν αυτά τα μέτρα.
Στο πλαίσιο αυτό σας καλούμε να συμμετάσχουμε μαζικά στην πανελλαδική γενική απεργία των συνδικάτων, Τρίτη, 29 Ιουνίου 2010.
Η απεργία προκηρύχθηκε από την ΓΣΕΕ κάτω από την πίεση των εργαζομένων, παρότι η τακτική της δείχνει μια προσπάθεια αποκλιμάκωσης και υπονόμευσης των κινητοποιήσεων και όχι ουσιαστικής αντιπαράθεσης με τα μέτρα. Οι εργαζόμενοι απαιτούν κλιμάκωση των αγωνιστικών κινητοποιήσεων, όπως φάνηκε και από τα μεγάλα ποσοστά συμμετοχής στις απεργίες και συγκεντρώσεις (5 και 20 Μάη) αλλά και από τις πολλές καθημερινές περιφερειακές αγωνιστικές δράσεις, οι οποίες φέρνουν σημαντικά αποτελέσματα.
Συνάδελφοι,
Με τη μαζική μας συμμετοχή στην γενική απεργία της 29/6, θα διατρανώσουμε την αντίθεσή μας στην κατεδάφιση των εργασιακών και κοινωνικών κατακτήσεων μας και θα στείλουμε τα δικά μηνύματα σε πολλαπλούς αποδέκτες.
Η δική μας η προσωπική στάση δεν πρέπει να ετεροκαθορίζεται, ας υψώσουμε της φωνή μας και να αναδείξουμε τη δύναμή μας, το έχουμε υποχρέωση σε μας και στα παιδιά μας.

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ – ΤΡΙΤΗ, 29 ΙΟΥΝΙΟΥ 2010
ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ 11 π.μ.
ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ


Εκτυπώσιμο αρχείο: (pdf) http://www.sekape.gr/documents/Apergia_29_06.pdf

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΑΠΕ

Γενική Απεργία 29 Ιούνη 2010

ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΤΟΜΕΑ
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ!
ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ 29 ΙΟΥΝΗ ΜΕ ΤΑ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ (ΜΟΥΣΕΙΟ 10.30 Π.Μ.)
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,
Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, με τη στήριξη του ΛΑΟΣ και της ΝΔ προχωρά σε ένα διαρκές αντεργατικό πραξικόπημα. Παρά τη λαϊκή οργή και τη μαζική αντίδραση των εργαζομένων επιμένει στην υλοποίηση μέχρι τελείας της αντιδραστικής συμφωνίας με την Ευρωπαϊκή ένωση, το ΔΝΤ και τους τραπεζίτες.

Οι θεατρινισμοί και η παρωδία «αντίστασης» του θλιβερού υπουργού εργασίας δεν πείθουν κανένα. Η κυβέρνηση αυτή κατοχυρώνεται πλέον ευρύτατα στο λαό, σαν η κυβέρνηση που σφαγιάζει τα εργατικά δικαιώματα, ξεριζώνει κατακτήσεις 100 χρόνων, εφαρμόζει την πρώτη κοινοβουλευτική δικτατορία του 21ου αιώνα.
O Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα καταγγέλλει με τον πιο αποφασιστικό τρόπο τις τερατώδεις αλλαγές που προωθούνται με τους νόμους για το ασφαλιστικό και την διάλυση των εργασιακών σχέσεων. Πρόκειται για «νόμους - εφιάλτη» σε μία «κοινωνία - εφιάλτη». Το νέο ασφαλιστικό δεν επιδεινώνει απλώς τα όρια ηλικίας και τις συντάξεις, αλλά ανατρέπει εκ βάθρων τη φιλοσοφία της δημόσιας ασφάλισης, με τη μετάβαση από το αναδιανεμητικό στο ανταποδοτικό σύστημα και τελικά στην ατομική ιδιωτική ασφάλιση. Με δουλειά μέχρι θανάτου για συντάξεις – επιδόματα κηδείας. Για τη συντριπτική πλειοψηφία των ασφαλισμένων η σύνταξη και η ασφαλιστική προστασία, γίνονται «απαγορευμένος καρπός». Ενώ με το ν/σχέδιο για τις εργασιακές σχέσεις:
α) Θεσμοθετεί την αμοιβή κάτω από την ΕΓΣΕΕ για όλους τους εργαζομένους κάτω των 25. Είναι το αντίστοιχο του Γαλλικού "Συμφώνου Πρώτης Απασχόλησης" και αντιμετωπίζει τη νεολαία σαν "χαμένη γενιά" και αναλώσιμο υλικό.
β) Καταργεί στην ουσία την δυνατότητα σύναψης συλλογικών συμβάσεων στον ιδιωτικό τομέα, αφού καταργεί την δυνατότητα μονομερούς προσφυγής των εργαζομένων στην Διαιτησία. Η εφαρμογή του συγκεκριμένου ΠΔ δείχνει ήδη τις συνέπειές της, καθώς είναι στον αέρα ΟΛΕΣ οι συμβάσεις ακόμη και η ΕΓΣΣΕ. Στόχος της κυβέρνησης και της εργοδοσίας είναι η πλήρης κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων και η επιστροφή στο καθεστώς της ατομικής διαπραγμάτευσης, του ατομικού εκβιασμού και της καθολικής υποταγής. Πρόκειται για τεράστιο, ιστορικό πισωγύρισμα.
γ) Επιτρέπει τρομακτική αύξηση των απολύσεων, δεδομένου και του αριθμού των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων στην Ελλάδα και ταυτόχρονα συντρίβει τις αποζημιώσεις, καθώς οι εργοδότες θα μπορούν απλώς κάνοντας χρήση μιας σύντομης προειδοποίησης να πληρώνουν αποζημιώσεις κατά 50% μικρότερες.
δ) Νομοθετεί και ενισχύει την μαύρη παιδική εργασία μέσα από ετήσιες "συμβάσεις μαθητείας" με το 70% της ΕΓΣΣΕ!! για παιδιά από 15 έως 18 ετών!!
Κατάργηση των ΣΣΕ, απελευθέρωση των απολύσεων, σκλαβιά για την νεολαία, επιστροφή στην φτηνή παιδική εργασία. Αυτή είναι η πολιτική της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.
Η επιβολή της χούντας των "αγορών" και της εκμετάλλευσης είναι η ουσία του περιβόητου Μνημονίου κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ. Το κεφάλαιο και η κυβέρνηση καταργούν κάθε έννοια δημοκρατίας. Προωθούν την καταστολή και την ανοιχτή προβοκάτσια. Ας μην ζητάνε από τους εργαζόμενους λοιπόν να σεβαστούν "την νομιμότητα' όταν οι ίδιοι παραβιάζουν νόμους και συντάγματα που υποτίθεται ότι υπηρετούν, όταν ακόμη και αυτό το κοινοβούλιο παρακάμπτεται για τη δόξα και την τιμή του περίφημου Μνημονίου. Απέναντι στον εργασιακό μεσαίωνα και την κλιμάκωση της επίθεσης, θα απαντήσουμε με δυναμισμό και αποφασιστικότητα. Δεν υπάρχουν περιθώρια ούτε ψευδαισθήσεων ούτε αναμονής. Τα μέτρα ή θα περάσουν και θα βάλουν την ταφόπλακα στα εργατικά δικαιώματα ή θα ανατραπούν. Άλλος δρόμος δεν υπάρχει. Η δυναμική του κινήματος θα ξεπεράσει, όπως έχει δείξει μέχρι τώρα, κάθε κωλυσιεργία και στάση αναμονής της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ. Οι εργαζόμενοι πρέπει να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους. Είναι ανάγκη τώρα να γίνουν συνελεύσεις σε όλα τα σωματεία και να πάρουμε απεργιακές αποφάσεις. Να οικοδομήσουμε μέσα στα σωματεία την αγωνιστική ταξική ενότητα των ίδιων των εργαζομένων. Είναι αγώνας επιβίωσης και αξιοπρέπειας για τον κόσμο της δουλειάς. Όπως μας έδειξαν και οι μεγάλες απεργίες του Μάη, το ποτάμι των αγώνων μπορεί να πνίξει τον αντεργατικό μεσαίωνα και όσους τον στηρίζουν.
ΣΤΙΣ 5 ΙΟΥΛΗ Ο ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΚΑΛΕΙ ΚΑΘΕ ΣΩΜΑΤΕΙΟ, ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΣΕ ΧΩΡΟ ΔΟΥΛΕΙΑ Ή ΓΕΙΤΟΝΙΑ, ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΩΝ ΣΕ ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ-ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ στην αίθοουσα της Εθνικής τράπεζας, Σίνα 16, στις 7 μ.μ.

Να τους σταματήσουμε τώρα ! Ή αυτοί ή εμείς !
Μας λένε ότι δεν υπάρχει άλλη λύση. Ότι τα μέτρα είναι μονόδρομος. Λένε ψέματα!
- Μονόδρομος είναι να πάψουν να χαρίζονται τα δισεκατομμύρια από τον ιδρώτα μας για την αποπληρωμή του χρέους στους τραπεζίτες. Να κατευθυνθούν εδώ και τώρα σε αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις, σε σταθερή δουλειά για όλους. Να παγώσουν οι στρατιωτικές δαπάνες, να σταματήσει εδώ και τώρα η συνεχής μείωση της φορολογίας των μεγάλων επιχειρήσεων, οι σκανδαλώδεις φοροαπαλλαγές στους εφοπλιστές, και την Εκκλησία, οι χαριστικές ρυθμίσεις που απάλλαξαν τους εργοδότες από δις ευρώ εισφορών προς τα ασφαλιστικά ταμεία.
Αντιπαλεύουμε τις επιλογές Κυβέρνησης – ΕΕ - ΔΝΤ, και απειθαρχούμε στις αντεργατικές πολιτικές τους.
Για να πάρουν πίσω όλα τα αντεργατικά μέτρα, το «μηχανισμό στήριξης» και το Πρόγραμμα Σταθερότητας.
Για να μην πληρώσει ο λαός το χρέος και την κρίση. Διαγραφή του χρέους - παύση πληρωμών, ανυπακοή και ρήξη με τις συμφωνίες της ΕΕ, την ΕΚΤ και την ΟΝΕ.
Για να μην ψηφιστούν τα αντεργατικά νομοσχέδια.
Για αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις, με συλλογικές συμβάσεις και σταθερή εργασία ώστε να ζούμε αξιοπρεπώς από μια δουλειά.
Για νομοθετική απαγόρευση των απολύσεων.
Για να μην περάσουν οι ιδιωτικοποιήσεις. Για να επιστρέψουν τώρα στο δημόσιο όλες οι επιχειρήσεις που ιδιωτικοποιήθηκαν τα τελευταία χρόνια (ΟΤΕ, λιμάνια, Ολυμπιακή κλπ). Για εθνικοποίηση των τραπεζών, χωρίς αποζημίωση, με εργατικό – κοινωνικό έλεγχο.
ΓΕΝΙΚΟ BLACK OUT ΣΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΤΕΡΑΤΟΥΡΓΗΜΑ
ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ

 

Στο scribd

Τρίτη 22 Ιουνίου 2010

Εβδομάδα κινητοποιήσεων

Η επίθεση που δεχόμαστε από την αντεργατική πολιτική κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ στα εργασιακά και ασφαλιστικά μας δικαιώματα συνεχίζεται με αμείωτο ρυθμό.
Αύριο κατατίθεται στη βουλή το νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό και αμέσως μετά για τις εργασιακές σχέσεις (Απολύσεις, αποζημιώσεις, αμοιβή νέων με το 70% της ΕΓΣΣΕ, εργασία για παιδιά 15 – 18 ετών, ουσιαστική κατάργηση της δυνατότητας συλλογικής)
Απέναντι σε αυτόν τον εργασιακό μεσαίωνα, έναν δρόμο έχουμε να αντιτάξουμε. Κι αυτός δεν είναι άλλος από το δρόμο του αγώνα, του μόνου που μπορεί να ανατρέψει αυτή την πολιτική.
Από αύριο ας εντείνουμε τις προσπάθειες μας, ας αναδείξουμε την ανάγκη του ενωμένου αγώνα, της πλατειάς, μαζικής και αγωνιστικής απάντησης των εργαζομλενων, μακριά από συμβιβασμούς και περιχαρακώσεις.
Στηριγμένοι στις δικές μας δυνάμεις, εκτιμώντας κάθε φορά τον τρόπο, που θα συσπειρώνει και θα δείχνει το δρόμο της ανατροπής αυτής της αντιλαϊκής επίθεσης.
Να αποδοκιμάσουμε τς συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες, που λειτουργούν ως κυματοθραύστης των λαϊκών αγώνων. Απαίτηση είναι να βρούμε το δρόμο της κοινής αγωνιστικής δράσης, σε ένα μεγάλο λαϊκό μέτωπο του κόσμου του μόχθου και της εργασίας.
Η μαζικότητα και η μαχητικότητα των προηγούμενων απεργιών ήταν αναπτέρωση ηθικού για τους εργαζόμενους και προώθησης περιφερειακών κινητοποιήσεων, οι οποίες ήταν σημαντικές γιατί πέτυχαν μικρές αλλά σπουδαίες νίκες, όπως η ανάκληση απολύσεων εργαζομένων, η υπογραφή επιχειρησιακών συλλογικών συμβάσεων, κλπ.
Μπορούμε περισσότερα.
Αυτή η εβδομάδα, αρχής γενομένης από αύριο, είναι εβδομάδα αγωνιστικών κινητοποιήσεων, με απεργίες αύριο Τετάρτη, 23/6 από δεκάδες Εργατικά Κέντρα, Ομοσπονδίες, κλαδικά και επιχειρησιακά σωματεία και την άλλη Τρίτη, 29/6 από την εξαναγκασμένη ΓΣΕΕ.
Πρέπει να αντιδράσουμε. Ας βρεθούμε στο δρόμο του αγώνα, στα συλλαλητήρια, στις συγκεντρώσεις, στις πορείες.
Ο Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων καλεί αύριο σε συγκέντρωση στο Μουσείο στις 10:30 π.μ. και το ΠΑΜΕ στις 10 π.μ. στην Ομόνοια.
Ας γίνουμε ένα...

Κυριακή 20 Ιουνίου 2010

Η ποίηση κάνει ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Στο βάθος του ορίζοντα λευκό πανί. Κάτι καινούργιο μας φέρνει ο καιρός. Όλα αυτά τα χρόνια της βαρβαρότητας και του δήθεν μας, κάποιοι άνθρωποι, δικοί μας άνθρωποι, επέμεναν να χαράζουν φως στις πέτρες, όπως ο ήλιος στους βράχους κατακαλόκαιρα. Ξεκινάμε λοιπόν μαζί τους αντεπίθεση. 
Με την τέχνη και τον πολιτισμό της νέας εποχής, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ των Δυτικών προαστίων διοργανώνει ποιητική βραδιά την Τετάρτη 23 Ιουνίου 2010, στις 8:30 μ.μ., εν μέσω μουντιάλ, ενάντια στους καιρούς, στο μπαρ Vinilion στο Ίλιον (Έκτορος και Μενελάου, τηλ.: 210.26.92.640).
Συνοδοιπόροι μας οι ποιητές:
Η Νάντια Γαβαλά,
με την Επανάστασή της που αρχίζει από το ίδιο γράμμα με τον Έρωτα.
Η Σοφία Κολοτούρου,
Που πρώτη με τη σφεντόνα της πετάει μπίλιες στο Σιάτλ, στην Πράγα, στη Γένοβα.
Ο Γιώργος Ζιόβας με τους στίχους παρά πόδα.
Ο Δημήτρης Καρβούνης, η ιστορία.
Μαζί τους ο Χρήστος Κωνσταντίνου, με πένα λεπίδι, μας καταβυθίζει με επαναστατικό λυρισμό με τα τραγούδια του.
Κι ας το καταλάβουμε μία και καλή, κίνημα χωρίς πολιτισμό είναι μισό κίνημα.
Στην αντεπίθεση λοιπόν να σώσουμε ότι περισώζεται, για τους αγώνες που έρχονται.

Πηγή: Εφημερίδα ΠΡΙΝ, Κυριακή, 20 Ιουνίου 2010, Αρ. φύλλου 988


Σάββατο 19 Ιουνίου 2010

Μοτοπορεία αλληλεγγύης στον αγωνιστή δήμαρχο Ελληνικού

Την Κυριακή 20 Ιουνίου, η εφημερίδα Δρόμος οργανώνει μοτοπορεία αλληλεγγύης στον απεργό πείνας Χρήστο Κορτζίδη
Μαζευόμαστε στις 11:00 το πρωί της Κυριακής στο Πεδίο του Άρεως και κατευθυνόμαστε στο δημαρχείο Ελληνικού
Υπάρχουν αγώνες που εγγράφονται στη συλλογική μνήμη, υπάρχουν και άτομα που με τη στάση τους αποτελούν σύμβολα της λαϊκής θέλησης και αντίστασης. Ο Χρήστος Κορτζίδης είναι ένας τέτοιος άνθρωπος, που έχει δείξει πολλές φορές ότι δεν νοιάζεται για τον εαυτό του. Ήδη διανύει την 49η μέρα απεργίας πείνας ενάντια στην εφαρμογή του «Καλλικράτη».
Και τι θα πετύχει ένας δήμαρχος με μια απεργία πείνας, αναρωτιούνται όσοι δεν κατανοούν τη δυναμική των αγώνων. Όμως, ο «Καλλικράτης» και οι αυτοδιοικητικές εκλογές θα γίνουν μια πρώτη μεγάλη πρόβα γενικής καταγγελίας των μέτρων ΔΝΤ-Ε.Ε.-κυβέρνησης και όσων ψήφισαν τις συμφωνίες. Και ο Κορτζίδης ανοιχτά κατήγγειλλε ότι ο «Καλλικράτης» είναι στην αυτοδιοίκηση ό,τι και το ΔΝΤ στην οικονομία. Επιπλέον, με την ηρωική στάση του θέτει το ύψιστο θέμα δημοκρατίας: ποιο λόγο έχουν οι πολίτες μέσα στη νέα καθεστωτική φάση.
Τα «αποφασίζομεν και διατάσσομεν» έχουν παρέλθει. Όλοι στο πλευρό του αγωνιστή Χρήστου Κορτζίδη! Ο αγώνας όσο δύσκολος και αν είναι θα συνεχιστεί και είναι η μόνη διέξοδος για τους εργαζόμενους και το λαό.
Πηγή: "Ο Δρόμος της αριστεράς"

Η αριστερά σε σταυροδρόμι

Ξεχωρίσαμε από το Resistance Festival την εκδήλωση του Σαββάτου 19/6 στις 20.30 η αριστερά σε σταυροδρόμι

Αντιγράφουμε από το παραπάνω site:
Η συμφωνία ΔΝΤ – ΕΕ δημιουργεί νέα κατάσταση και νέα καθήκοντα. Το πολιτικό σύστημα είναι σε κρίση, υπό διαρκή αναμόρφωση, και αυτό επηρεάζει και την αριστερά. Ποιες διεργασίες μπορούν να καταστήσουν την αριστερά πραγματικό αντίπαλο του καθεστώτος επιτήρησης, πτώχευσης και χρεοκοπίας; Ποιες πρωτοβουλίες απαιτούνται;
Η αριστερά στην Ελλάδα βρίσκεται μπροστά σε κρίσιμα ερωτήματα. Οι απαντήσεις που θα δώσει θα κρίνουν την προοπτική όχι μόνο της αριστεράς, αλλά και την δυνατότητα μιας άλλης πορείας για τον εργαζόμενο κόσμο. Μετά τις ραγδαίες εξελίξεις στο ΣΥΡΙΖΑ αλλά και τον ανοικτό προβληματισμό για ένα ευρύτερο κοινωνικό και πολιτικό μέτωπο, που διαπερνά το σύνολο των αριστερών δυνάμεων, το στρογγυλό τραπέζι στο Resistance Festival αποκτά ξεχωριστό ενδιαφέρον. 
Το Σάββατο 19/6 στη Γεωπονική στις 20.30, συζητούν οι:
Γιάννης Θεωνάς, στέλεχος ΚΕΔΑ, μέλος γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ
Αλέκος Αλαβάνος, Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής
Δημήτρης Καζάκης, Οικονομολόγος
Γιάννης Ελαφρός, μέλος Π.Ε. ΝΑΡ, στέλεχος ΑΝΤΑΡΣΥΑ
Θοδωρής Δρίτσας, βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ

Τετάρτη 16 Ιουνίου 2010

Παύση πληρωμών – έξοδος από το ευρώ

Την Πέμπτη 17 Ιούνη 2010, στην αίθουσα του Συλλόγου Υπαλλήλων Τράπεζας Ελλάδας (Σίνα 16) θα πραγματοποιηθεί η εκδήλωση της πρωτοβουλίας οικονομολόγων – πανεπιστημιακών, που ξεκίνησε με την έκδοση ενός κειμένου υπογραφών υπό τον τίτλο “παύση πληρωμών – έξοδος από το ευρώ”.
Το κείμενο έχει ήδη συγκεντρώσει περισσότερες από 700+ υπογραφές.
Η εκδήλωση θα ξεκινήσει στις 19.00.
Ομιλητές θα είναι:
Λεωνίδας Βατικιώτης, Δημήτρης Καζάκης, Στάθης Κουβελάκης, Κώστας Λαπαβίτσας, Σπύρος Μαρκέτος, Πέτρος Παπακωνσταντίνου και Κώστας Σαρρής

Τρίτη 15 Ιουνίου 2010

Συλλαλητήριο για το Ασφαλιστικό την Τετάρτη 16 Ιούνη

Προσυγκέντρωση Συντονισμού Πρωτοβάθμιων Σωματείων για το συλλαλητήριο στα Προπύλαια στις 6.30 μ.μ.

ΠΑΛΑΙΣΤΗΝΙΑΚΟ ΚΑΙ ΚΙΝΗΜΑΤΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

Εκδήλωση-συζήτηση διοργανώνεται από το Βιβλιοπωλείο «Εκτός των Τειχών» την Τετάρτη 16 Ιούνη στις 8:30 μ.μ. στο χώρο του (Γραβιάς 10 - 12 στα Εξάρχεια)
με ομιλητές τους:
Μιχάλη Γρηγορόπουλο, μέλους της κίνησης «Ένα πλοίο για τη Γάζα» και του πληρώματος του πλοίου «Ελεύθερη Μεσόγειος»
Αντρέα Μουστάκα, μέλους της κίνησης «Ένα πλοίο για τη Γάζα», επιβάτη του «Ελεύθερη Μεσόγειος»
Λιερό Γιώργο, μέλους της κίνησης «Ένα πλοίο για τη Γάζα», επιβάτη του «Σφενδόνη»
Νασίμ Αλάτρα δημοσιογράφου της Ελευθεροτυπίας
Αγγελική Φατούρου, Μέλος της κίνησης «Ένα σχολείο για τη Γάζα»
Δημήτρη Μπαμπίλη, εκπρόσωπο της σύνταξης της Προλεταριακής Σημαίας.
Με αφορμή το ταξίδι, τη βίαιη κατάληψη και την παρεμπόδιση των πλοίων του «Στόλου της Ελευθερίας» να φτάσουν στη Γάζα, αναδείχθηκαν μια σειρά ζητήματα και συζητήσεις γύρω από το Παλαιστινιακό, τον αγώνα των Παλαιστίνιων και το κίνημα αλληλεγγύης.
Ζητήματα που αφορούν την εμπλοκή χωρών της ευρύτερης περιοχής, το ρόλο των ιμπεριαλιστών και συζητήσεις για το βάθεμα του κινήματος αλληλεγγύης.

«Το Σύμφωνο Σταθερότητας Βλάπτει Σοβαρά την Υγεία»

Η δημόσια υγεία κατεδαφίζεται από Κυβέρνηση – ΕΕ – ΔΝΤ
Οι νοσοκομειακοί γιατροί, μαζί με τους πολίτες διεκδικούν
-ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ
-ΚΑΘΟΛΙΚΟ, ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΔΗΜΟΣΙΟ ΔΩΡΕΑΝ ΣΥΣΤΗΜΑ ΥΓΕΙΑΣ ΚΟΙΝΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ Ο.Ε.Ν.Γ.Ε. ΜΕ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΕΣ – ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ
ΤΡΙΤΗ, 15/6/2010, 7.00 μμ, Αριστοτέλους 17,
έξω από το Υπουργείο Υγείας
Τους τελευταίους μήνες, μετά την εγκληματική για τους κατοίκους τηςχώρας κυβερνητική επιλογή να τεθεί η χώρα σε δημοσιονομική επιτήρηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, οι νοσοκομειακοί γιατροί μαζί με τους υπόλοιπους εργαζόμενους βλέπουμε να ολοκληρώνεται με ραγδαίους ρυθμούς η κατεδάφιση του ΕΣΥ και των τελευταίων υπολειμμάτων του κοινωνικού κράτους.
Τα δημόσια νοσοκομεία και κέντρα υγείας, ήδη ελλειμματικά σε στελέχωση (τέλος του 2009: ελλείψεις σε ιατρικό προσωπικό = 4500, ελλείψεις σε νοσηλευτικό προσωπικό περίπου 20000), αποψιλώνονται δραματικά με μαζικές συνταξιοδοτήσεις λόγω του νέου ασφαλιστικού. Η αθλιότητα και εγκατάλειψη των κτιριακών δομών συνοδεύεται από τεράστιες ελλείψεις σε σύγχρονο εξοπλισμό.
Η μείωση των λειτουργικών εξόδων των νοσοκομείων κατά 2/3,προαποφασισμένη στα πλαίσια του «σταθεροποιητικού» προγράμματος,έχει οδηγήσει σε ελλείψεις ακόμη και στοιχειωδών αναλώσιμων υλικών σε όλα τα νοσηλευτικά ιδρύματα της χώρας. Ο «εξορθολογισμός» των εφημεριακών προγραμμάτων έχει ήδη μεταφραστεί σε εκτεταμένες περικοπές αριθμού εφημερευόντων γιατρών από τα προγράμματα εφημερίας στα περισσότερα νοσοκομεία και κέντρα υγείας.
Η κυβέρνηση στα πλαίσια του «Καλλικράτη» έχει εξαγγείλει όχι μόνον την πλήρη εκχώρηση των δομών πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας στον ιδιωτικό τομέα, αλλά επίσης σχεδιάζει σοβαρή συρρίκνωση των υπηρεσιών δημόσιας περίθαλψης με συγχώνευση ή και κατάργηση Τμημάτων, Κλινικών, ΚέντρωνΥγείας, Νοσοκομείων, προνοιακών ιδρυμάτων, δομών κοινωνικής προστασίας.
Ραχοκοκαλιά της πολιτικής της κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ για την δημόσια υγεία αποτελεί το νομοσχέδιο που αναφέρεται στην «αναβάθμιση του ΕΣΥ» που παρουσιάστηκε πρόσφατα από την Υπουργό Υγείας και διαφημίζεται δεόντως από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Η εισαγωγή της ολοήμερης με ιδιωτικό-οικονομικά κριτήρια λειτουργίας των νοσοκομείων, η γενίκευση δηλαδή του θεσμού των ιδιωτικών απογευματινών ιατρείων, η εισαγωγή της συνεργασίας των νοσηλευτικών ιδρυμάτων με ασφαλιστικές εταιρείες και η παγίωση των κλειστών σφαιρικών προϋπολογισμών των νοσοκομείων που πλέον θα πρέπει να αυτοχρηματοδοτηθούν με χρήματα των πολιτών – ασθενών και των ασφαλιστικών ταμείων τη λειτουργία τους, σηματοδοτούν την πλήρη απόσυρση του κράτους από τις υποχρεώσεις του απέναντι στους ασθενείς – πολίτες. Η γενίκευση της ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων σε όλους τους κλάδους εργαζομένων στο ΕΣΥ που επίσης εξαγγέλλεται, είναι μοιραίο συνεπακόλουθο της «αναβαθμισμένης» λειτουργίας, ενώ ο «εξορθολογισμός» θα ολοκληρωθεί με την θεσμοθετημένη συμμετοχή μη κυβερνητικών οργανώσεων και εθελοντών στο σύστημα. Συμπέρασμα: Η κυβέρνηση σχεδιάζει «κρατικά» νοσοκομεία στο ρετιρέ των οποίων θα νοσηλεύονται οι έχοντες και κατέχοντες, στους ενδιάμεσους ορόφους οι ασφαλισμένοι πληρώνοντας αδρά και στο υπόγειο θα δέχονται φροντίδες με τριτοκοσμικές συνθήκες οι ανασφάλιστοι, οι άποροι, οι άνεργοι και οι μετανάστες…
Από την αρχή του 2010, πολύ πριν την επέλαση του ΔΝΤ στη χώρα, διατυπώθηκε στο συνέδριο της ΟΕΝΓΕ η θέση ότι «Το Σύμφωνο Σταθερότητας Βλάπτει Σοβαρά την Υγεία». Τώρα πλέον φαίνεται καθαρά όχι μόνον ότι η θέση αυτή ήταν σωστή, αλλά ότι οι κίνδυνοι για τον ελληνικό λαό είναι πολύ μεγαλύτεροι. Τους τελευταίους μήνες τα εισοδήματα των εργαζομένων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα έχουν μειωθεί δραστικά. Στρατιές ανέργων έρχονται να προστεθούν καθημερινά στους ήδη υπάρχοντες, ενώ οι συνταξιούχοι και οι αδύνατες οικονομικά ομάδες οδηγούνται με μαθηματική ακρίβεια στην εξαθλίωση.
Με δεδομένο ότι οι δείκτες δημόσιας υγείας ενός πληθυσμού επηρεάζονται κυρίως από τις συνθήκες διαβίωσής του, ως νοσοκομειακοί γιατροί-λειτουργοί, είμαστε από θέση αρχής αντίθετοι με τα μέτρα που οδηγούν στην δραματική επιδείνωση των συνθηκών ζωής των κατοίκων της χώρας μας. Επιπλέον, είμαστε υποχρεωμένοι να κρούσουμε τον κώδωνα του κινδύνου για ότι διαδραματίζεται στον χώρο της δημόσιας υγείας και να ζητήσουμε από τους πολίτες να διεκδικήσουν μαζί μας το δικαίωμά τους σε αποκλειστικά δημόσια, δωρεάν, υψηλού επιπέδου υγεία για όλους τους κατοίκους της χώρας.
Δεν θα επιτρέψουμε στη σημερινή συγκυρία της κρίσης, της φτώχειας και της ανέχειας να επιβαρυνθεί ούτε στο ελάχιστο ο πολίτης για να εξασφαλίσει τις υπηρεσίες περίθαλψης που δικαιούται μέσω της γενικευμένης λειτουργίας απογευματινών ιδιωτικών ιατρείων στα δημόσια νοσοκομεία.
Θέτουμε ως κεντρικό στόχο τη στήριξη και αναβάθμιση της δημόσιας περίθαλψης και εντάσσουμε τους συνδικαλιστικούς μας αγώνες στο κοινό μέτωπο όλων των εργαζομένων της χώρας κατά των κυβερνητικών μέτρων, του Προγράμματος Σταθερότητας και του αποικιοκρατικού «μηχανισμού στήριξης» ΕΕ-ΔΝΤ.
Από κοινού με πρωτοβάθμια σωματεία και ομοσπονδίες, καλούμε σε συλλαλητήριο για την διεκδίκηση του δικαιώματος σε αποκλειστικά δημόσια υγεία, υψηλής ποιότητας, δωρεάν για όλους τους κατοίκους της χώρας.
ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΕΣΥ!
Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδος